Neyvan nøkur kropsvenjing er betri fyri hjartað enn at rætta fólki eina hjálpandi hond
- John Andrew Holmes
Krutl

Fólkakirkjan: - Tað er ótrúligt at hugsa sær, at tað longu er gingin 20 ár, síðani eg var prestvígdur í Dómkirkjuni í Havn.

- Hesi árini sum prestur hava verið rík og avbjóðandi. Men eg havi bæði roynt tað og merkt tað, at Gud var við mær hvønn einasta dag, bæði teir ljósu og teir myrku dagarnar.

Orðini eigur Hans Eiler Hammer, sum seinastu tvey árini hevur verið prestur í Viby á Sjællandi.

Fyrr í vikuni setti hann seg niður at líta aftur í tíðina og til dagin, tá hann í dag fyri júst 20 árum síðani – sunnudagin hin 14. juni 1998 – var prestvígdur og byrjaði gerningin sum prestur, ið hevur leitt hann til kall í Føroyum, Noregi og nú í Danmark.

Hansara royndir eru, at Gud hevur verið við honum, og hevur verið hansara troyst og hansara vegleiðari øll hesi árini, bæði tá gekk við og ikki minst, tá tað gekk ímóti.

- Og hann var eisini við, tá lívið av og á rakti meg og okkum sera hart, - ja, tá eg snøgt sagt mátti stríðast fyri at finna mína leið aftur.

- Í dag havi eg bæði frið og bjartleika í míni sál, og óttist ikki tær avbjóðingar, ið lívið fer at geva mær. Eg veit, at Gud er við í dimmum og ljósum døgum, og at eg altíð kann kalla á hann.

Nevnast kann, at Hans Eiler var átta ár í starvi í Norðoyggjum, og síðani í fimm ár í Norður-Noregi. 

Les meira her

Um tú veitst okkurt, sum VP ikki veit - skriva so til vp@vp.fo