Skúlablaðið: 

Hjá fleiri og fleiri fær vitlíki fastatøkur í gerandisdegnum. Tað tykist, sum kavabólturin er farin á rull, nýtslan veksur, og ferðin økist. Vitlíki kann geva okkum nýggjar møguleikar, men tað eru eisini avbjóðingar; tí er neyðugt, at vit arbeiða í felag og tilvitað, so fáa vit greiðu á, hvussu vitlíki kann tæna okkum, og mørkini eru greið fyri, nær vitlíki er eitt trygt og hóskandi amboð og ikki.

Tøknirisarnir eiga vitlíkið; tað er ein vøra, ið stórar upphæddir verða brúktar til at menna og at fáa okkum at vera bundin at. Í síðsta enda er teirra mál av vinna pening. Nú í byrjanini er vitlíki tøkt á ókeypis pallum, og knøtturin til vitlíki er fremstur í appunum. Fert tú inn á eina tekstviðgerð, eitt rokniark ella teldupost, so er vitlíkisknøtturin tann bjartasti, og appin bjóðar tær tænastuna frá vitlíkinum, sjálvt um tú ikki hevur biðið um tað. Tí er tað ikki so løgið, at vitlíki hevur fingið fastatøkur.

Í skúlanum er ein uppgáva at hava eina støðu til tað nýggja; tí skulu vit gera okkum royndir við, hvussu vitlíki kann tæna okkum, meðan vit samstundis taka neyðug fyrivarni. Lærarar mugu útbúgvast, tí at undirvísingin eigur at læra næmingarnar at vera kritiskar, eisini tá ið talan er um vitlíki, og fyrireika teir til at skilja og brúka talgildu amboðini.

Les meira