Vit eiga heldur at spyrja okkum sjálvi hvørji búskaparlig amboð eru tøk, og hvussu tey kunnu nýtast til, at minka um dálkingina? Grundhugsanin er í veruleikanum einføld:
Um tann veruligi kostnaðurin av at dálka verður sjónligur, fer atburðurin eisini at broytast.
Ein kann halda, at tað er bíligari at brúka olju enn aðrar orkukeldur, men hvat um tað bara tykist bíligt, tí kostnaðurin ikki rakar teg beint nú, men nógv seinni og kanska onnur enn teg?
Leinkja til sendingina er her: Trýst her
Kim Hansen
Hetta er eitt lesarabræv. Meiningar og sjónarmið í lesarabrævinum eigur tann ið skrivað hevur. VP leggur nógv í talu- og skrivifrælsi. Tí eru allar meiningar vælkomnar, bara tær eru innanfyri karmarnar á revsilógini og fjølmiðlaetisku leiðreglunum. VP loyvir í ávísan mun dulnevndum lesarabrøvum, tá veit redaktiónin hvør hevur skrivað.
Um tú veitst okkurt, sum VP ikki veit - skriva so til vp@vp.fo
