Skúlablaðið: Fyri umleið tíggju árum síðan tóku nógvir skúlar kring um í heiminum teldur og teldlar í nýtslu. Børn heilt niður í fyrsta flokk fingu egnan teldil ella egna teld, í stóran mun ístaðin fyri lærubøkur, skrivihefti, blýantar og viskileður. Hetta skuldi vera við til at kollvelta skúlan, motivera næmingarnar meiri, soleiðis at teir lærdu meiri og betri. Tað var ikki nógv pláss til iva og mæla ímóti, tá skúlin í framtíðini skuldi fáa skap. Í dag er hugburðurin ein annar: Negativu avleiðingarnar av ov stórari skíggjanýtslu tala fyri seg.
Í nógvum kommunum í Noregi brúka yngstu skúlabørnini ikki longur teldlar og teldur. Kari Nessa Nordtun, kenslumálaráðharri í Noregi, hevur sagt, at talgildingin av skúlanum er farin ov langt, og at vit aftur skulu finna javnvágina millum bók og skíggja.
Um tú veitst okkurt, sum VP ikki veit - skriva so til vp@vp.fo



