BirkBlogg: Hetta er hon, ið hugtók meg mest á StOVEtónum í Nólsoy í ár, Ronja Rasmussen, við lágmæltum sangum.

Uttan partú at skulla vinna á skróvi, glinti og smápráti uttan úr køkinum og úr innaru stovuni, gjørdi hon í øllum stillføri just tað, nú sangirnir vóru har, og stillført kravdu sítt rúm, so tað gekk ein løta, sum í twilight zone, áðrunn tú varnast at konsertin er byrjað.

Uttan at leggja seg út við rúmið í rødd ella ljóði. Bara við telefonini sum lummabók á knænum, syngur hon beint út í stovuna, bygdina og verðina, ja heilt til Pluto, nú rúmdin og mánaferðir aftur eru settar á skrá millum prestar í miðlunum, og fær løtuna at standa stilla, so nógv hevur hon at syngja.

les eisini