Ein hundrað krónu seðil í lummanum hjá einum skipara, er ikki meira verdur enn tann í lummanum hjá einum elektrikkara ella ergoterapeuti. Tá vit flyta ein tosk uttanlands fáa vit innflutning afturfyri, t.d. skáp, teldur og mangt annað gott. Ikki pedagogar ella lærarar. Tað er heldur onki grundarlag fyri at siga, at tað almenna bara er ein útreiðsla, og tað privata og fiskivinnan eru inntøkur. Hetta er bara ein mýta, og ein gamal mentunarligur vani, ið ein miðil sum m.a. Norðlýsið er við til at halda lív í.

Vit útflyta eisini fyri meira enn vit innflyta fyri, og tað er heldur ikki óhugsandi, at ein partur av okkara tilfeingisrentu endar sum uppsparing í útlandinum. Ein tilfeingisrenta, ið er á stødd við allan landsskattin í Føroyum.

Og so verður tað nógv stuttligari í Føroyum um vit gerast færri, ið arbeiða við útflutningi.